موهبت زمان

 
احتمالا با خواندن عنوان، اولین سوال در ذهن شما شکل می‌گیرد که در این شرایط چگونه زمان می‌تواند موهبت باشد؟ برای بازگشت به گذشته یا 
بهتر است بگویم بازگشت به روال عادی زندگی، لازم است که از این شرایط عبور کنیم که البته چاره‌ای جز عبور نداریم ولی شکل آن‌را خود تعیین  
می‌کنیم. می‌تواند روزمره‌گی باشد که مسلما باز شکل گذشته را ندارد یا این‌که حرکت و پویایی  باشد تا به سلامت از ‌این بحران عبور کنیم.
 

چندین ماه از بحران گذشته و این ویروس بسیار افراد را درگیر کرده از نظر جسمی و بالطبع روحی و همه به امید پایان این بحران هستند تا بعد
فکری کنند ولی سوال اینجاست که چرا از حالا شروع نکنیم؟ چرا از حالا برای زندگی خود و عزیزانمان برنامه‌ای تنظیم نکنیم تا در کنار هم رشد کنیم.
 همه می‌دانیم که مشکلات معیشتی،  بشدت مردم را تحت‌فشار قرار داده  ولی آیا دست روی دست گذاشتن یا زانوی غم بغل گرفتن، چاره‌ی کار است؟!
پس بیایید راهکاری را با هم محک بزنیم که این‌راه‌حل تا‌چه اندازه می‌تواند کمک کننده باشد .
 

 

اولین اقدام

اولین قدم برای کمک به‌خود بهوشیاری است یعنی آگاه‌شدن از آن‌چه در باره‌ی شرایط احساس می‌کنید. آیا احساس اضطراب، ناامیدی و دلسردی یا سردرگمی 

 

می‌کنید؟ آیا ذهن شما گرفتار افکارِ مرتبط با ویروس یا عواقب این ویروس در شرایط کنونی شده‌است؟ آیا می‌توانید به شیوه‌ای مهربانانه که حاکی از درک آن‌چه

 

فکر یا احساس می‌کنید، آن‌را ارزنده‌سازی کنید؟ مثلاً به خود بگوییم بله سخت است یا واقعا استرس‌زاست. آیا می‌توانید با دانستن این‌که احساس‌تان بخشی از

 

شرایطی است که همه در آن قرار داریم کمی به خودتان در باره‌ی این حالی که دارید آسان بگیرید؟

 

 

 

انسانیت مشترک

به‌خاطر شرایط بحرانی (کرونا و عواقب آن)  یا وقتی در باره‌ی ناراحتی خود تأمل می‌کنید به خودتان یاد‌آوری کنید که دیگران هم  حالی مثل حال من دارند؛  من تنها 

 

نیستم. بیماری بخشی از زندگی است . یک انسان‌ِ دیگر نیز در گوشه‌ای از جهان  شرایط مرا تجربه می‌کند. “جهانی”  کلمه‌ای کلیدی است. بسیاری از مشکلاتی که اکنون با 

 

آن روبرو هستیم در اصل جهانی اند و  ویروس کرونا نشان داد که ما چگونه بهم وابسته‌ایم.و حالا انتخابی که داریم این است آیا برای حل مشکل بهم کمک می‌کنیم یا نه؟ 

 

و این انتخابی است بین واکنش نشان دادن با ترس یا پاسخ دادن با مهربانی.

 

 

 

شفقت به خود (مهربانی)

این‌که هر کدام از ما چه کاری می‌توانیم بکنیم؟ این همان جایی است که شفقت به خود اهمیت پیدا می‌کند.

 

شفقت به‌خود،  سیستم ایمنی را تقویت می‌کند.

 

اضطراب را کاهش می‌دهد و آسان‌ترین راه برای بازنگه داشتن قلب‌هایمان به روی دیگران است.

 

پس، باخود مهربان باشیم، خود را دوست داشته باشیم و  به عزیزانمان عشق‌ورزی کنیم، این رفتار و ابراز احساسات بشدت می‌تواند تاب‌آوری، صبر و تحمل ما را بالا ببرد 

 

وبه زندگی ما رنگ دیگری ببخشد. البته که مقداری ترس، پاسخی سالم به شرایط کنونی است چون می‌خواهیم به شیوه‌ای خردمندانه عمل کنیم و به خود و دیگران کمک 

 

کنیم. و در این شرایط اقداماتی که برای منتشر نکردن ویروس کرونا انجام می‌دهیم همان “مراقبت از دیگران” است.

 

 

 

دومین اقدام

 به زندگی  شخصی و کاری خود نگاهی دوباره بیندازیم که بعد از چندماه چگونه خلقش کردیم  حالا چگونه می‌‌توانیم یا باید تغییرش دهیم  و کدام فعالیت است که 

 

احساس خوبی را درما ایجاد می‌کند ؟ کدام اقدام است که بالافاصله انجامش‌ دهیم  تا این حال خوب را دریافت کنیم ؟

 

توجه داشته باشیم  که، هر بحران می‌تواند  یک فرصت نیز باشد. در این بحران و در این شرایط می‌توان چیزهای مثبتی هم پیدا کرد.

 

مثلاً فرصتی برای بیرون آمدن از روزمره‌گی، وقت بیشتری برای گذراندن با خانواده یا فرصتی برای مطالعه‌ی کتابی که ماههاست می‌خواهید، بخوانید.

… .